Opis

Zachowany fragment naczynia średniej wielkości pochodzi z stanowiska I, wykopu I/4, poziomu XVI/XVII wczesnośredniowiecznego grodu gdańskiego, z obszaru Grodziska. Fragment obejmuje krawędź i część brzucha, co pozwala na dokładne określenie jego formy, szerokiego otworu i baniastego brzucha oraz wskazuje na praktyczne przeznaczenie naczynia do kuchennego, a wręb na krawędzi umożliwiał użycie pokrywki.

Miejsce odkrycia naczynia dziś znajduje się w sercu centrum Gdańska, w rejonie współczesnych ulic Czopowa–Grodzka–Dylinka, choć w średniowieczu był to fragment grodu, zanim ukształtowała się miejska sieć ulic i zabudowa. Na zachowanym fragmencie widoczne są linie dookolne pokrywające znaczną część brzuśca, a w górnej części dodatkowe odciski i kreski pod kątem 45°, typowe dla miejscowego garncarstwa.

Fragment ten pozwala odtworzyć kształt naczynia którego zarówno kształt, jak i detale zdobienia odzwierciedlają lokalną tradycję garncarską i pozwalają lepiej poznać estetykę oraz codzienne praktyki użytkowników grodu. Na podstawie zachowanego fragmentu wykonano rekonstrukcję naczynia, które może służyć do gotowania lub przechowywania.

Źródło: Barbara Lepówna, Gdańsk wczesnośredniowieczny: Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk 1968.