Rekonstrukcja wczesnośredniowiecznego naczynia użytkowego opracowana na podstawie autentycznego znaleziska z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalny fragment pochodzi z poziomu 15, datowanego na X/XI wiek, ze stanowiska I (wykopy I–V), z obszaru wczesnośredniowiecznego grodziska w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki. Znalezisko związane jest z okresem sprzed wytyczenia miejskiej sieci ulic i trwałej zabudowy.

Zachował się fragment szerokootworowego naczynia o baniastym brzuścu, obejmujący partię przy wylewie. Na powierzchni widoczne są poziome linie umieszczone nad i pod ornamentem falistym motywem charakterystycznym dla codziennych wyrobów garncarskich z tego ośrodka. Wyraźny wręb na wylewie wskazuje na możliwość stosowania pokrywki, co podkreśla praktyczne przeznaczenie naczynia.

Źródło: Barbara Lepówna, 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny: Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Na podstawie zachowanego elementu odtworzono pełną formę, zachowując proporcje, detal krawędzi oraz układ zdobienia zgodny z lokalną tradycją garncarską. Forma nawiązuje do ceramiki zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego i oddaje estetykę oraz funkcjonalność codziennych naczyń używanych przez mieszkańców grodu.

Rekonstrukcja sprawdzi się jako element wyposażenia kuchennego przeznaczona do gotowania lub przechowywania, wiernie odtwarzając realia X/XI wieku.