Rekonstrukcja wczesnośredniowiecznego naczynia użytkowego opracowana na podstawie autentycznego fragmentu odkrytego na terenie dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginał pochodzi z poziomu 16/17, datowanego na drugą połowę X wieku, ze stanowiska I (wykopy I–V), z obszaru wczesnośredniowiecznego grodziska w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki. Znalezisko związane jest z fazą poprzedzającą ukształtowanie się miejskiej sieci ulic i zabudowy.

Zabytek zachował się w postaci niewielkiego fragmentu górnej partii naczynia, obejmującego wylew oraz szyjkę. Krawędź wylewu zdobiona jest odciskami ukośnych kresek o wyraźnej, poprzecznej strukturze. Analogiczny ornament występuje bezpośrednio poniżej wylewu, tworząc spójną kompozycję dekoracyjną. Całość uzupełnia plastyczna listwa z odciskami oraz układ prostych linii, budujących czytelny, rytmiczny schemat zdobniczy.

Źródło: Barbara Lepówna 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny. Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Forma wylewu sugeruje możliwość stosowania pokrywki, co wskazuje na praktyczne przeznaczenie naczynia do gotowania lub przechowywania żywności. Zachowany fragment pozwolił na odtworzenie przybliżonego kształtu oraz proporcji całości.

Rekonstrukcja wiernie oddaje charakter lokalnej tradycji garncarskiej i nawiązuje do ceramiki zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego. Odtworzona forma stanowi rzetelny element wyposażenia, odpowiadający realiom drugiej połowy X wieku.