Rekonstrukcja miski inspirowana autentycznym znaleziskiem z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalne naczynie pochodzi z poziomu 5, datowanego na początek XIII wieku, ze stanowiska I (wykopy I–V), z obszaru wczesnośredniowiecznego grodziska w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki. Znalezisko związane jest z fazą poprzedzającą ostateczne ukształtowanie miejskiej sieci ulic i zabudowy.

Miska posiada niewielką, wyodrębnioną stópkę, która stabilizuje naczynie i podkreśla jego proporcje. Powierzchnię zdobią symetrycznie rozstawione linie, tworzące uporządkowany i czytelny układ dekoracyjny. Ornamentyka oraz forma odpowiadają estetyce codziennej ceramiki użytkowej wczesnośredniowiecznego ośrodka.

Źródło: Barbara Lepówna 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny. Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Na podstawie zachowanego materiału odtworzono pełny kształt naczynia, zachowując jego proporcje i charakter zdobienia. Forma wpisuje się w tradycję zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego i oddaje praktyki dnia codziennego mieszkańców grodu.

Rekonstrukcja stanowi funkcjonalny element wyposażenia, łączący wierność źródłom archeologicznym z użytkowym charakterem naczynia.