Rekonstrukcja inspirowana autentycznym znaleziskiem archeologicznym z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalny fragment pochodzi z poziomu osadniczego datowanego na X/XI wiek i został odkryty na stanowisku I (wykopy I–V), w obrębie wczesnośredniowiecznego grodziska, w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki  z fazy sprzed ukształtowania się miejskiej siatki ulic i zwartej zabudowy.

Zabytek zachował się w postaci górnej partii naczynia: wylewu oraz części brzuśca. Forma charakteryzuje się niewielkim wylewem i szerokim otworem. Górną strefę zdobi ornament w postaci linii falistej, natomiast poniżej załomu brzuśca biegną poziome linie obiegające naczynie dookoła. Kompozycja zdobienia oraz proporcje są zgodne z lokalną tradycją garncarską i nawiązują do ceramiki zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego.

Źródło: Barbara Lepówna, 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny: Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Na podstawie zachowanego fragmentu opracowano współczesne naczynie inspirowane oryginałem. Rekonstrukcja została wykonana w zmniejszonej skali, co pozwoliło nadać jej praktyczną formę kubka, zachowując jednocześnie charakterystyczny układ ornamentu i historyczne proporcje.

Produkt łączy rzetelne opracowanie źródłowe z funkcjonalnością, stanowiąc wiarygodny element wyposażenia oraz codziennego użytku w kontekście wczesnego średniowiecza.