Rekonstrukcja inspirowana autentycznym naczyniem odkrytym na terenie dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginał pochodzi z poziomu 5, datowanego na początek XIII wieku, ze stanowiska I (wykopy I–V), z obszaru wczesnośredniowiecznego grodziska w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki. Znalezisko związane jest z fazą poprzedzającą ostateczne ukształtowanie miejskiej sieci ulic i zwartej zabudowy.

Naczynie posiada klasyczny profil esowaty, charakterystyczny dla rozwiniętych form garncarskich tego okresu. Brzusiec zdobią proste linie dookolne, obiegające naczynie wokół, natomiast w górnej partii kompozycję zamyka pas ukośnych odcisków. Zestaw tych elementów tworzy czytelny i harmonijny układ dekoracyjny, typowy dla codziennej ceramiki użytkowej wczesnośredniowiecznego ośrodka.

Źródło: Barbara Lepówna 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny. Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Zachowanie naczynia w całości umożliwia dokładną obserwację proporcji oraz formy. Kształt i ornamentyka wpisują się w lokalną tradycję garncarską i wykazują cechy charakterystyczne dla ceramiki zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego.

Na podstawie oryginału wykonano współczesną rekonstrukcję, zachowując proporcje i detal zdobienia. Odtworzona forma pełni funkcję kubka praktycznego elementu wyposażenia, łączącego wierność źródłom z codziennym zastosowaniem.