Rekonstrukcja inspirowana autentycznym znaleziskiem archeologicznym z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalne naczynie zasobowe odkryto w obrębie reliktów zabudowy interpretowanej jako dom szewca – nie współczesny budynek, lecz obiekt odsłonięty w trakcie badań archeologicznych. Naczynie pochodzi z poziomu 8, datowanego na pierwszą połowę XII wieku, i zostało zarejestrowane na stanowisku I (wykopy I–V), w obrębie wczesnośredniowiecznego grodziska zlokalizowanego w rejonie dzisiejszych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki.

Znalezisko wiąże się z okresem poprzedzającym wykształcenie się miejskiej sieci ulic oraz zwartej zabudowy. Był to czas, gdy przestrzeń osadnicza miała jeszcze charakter nieregularny, podporządkowany funkcjom rzemieślniczym i obronnym. Obecność naczynia zasobowego w obrębie domu szewca wskazuje na jego rolę w codziennym zapleczu gospodarczym – jako pojemnika na produkty spożywcze lub surowce niezbędne do funkcjonowania warsztatu i domostwa.

Źródło: Barbara Lepówna 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny. Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk

Dwustożkowy korpus z cylindrycznym wylewem oraz wyraźnie wyodrębnionym brzuścem stanowi przykład rozwiniętej formy użytkowej o wysokich walorach estetycznych. Powierzchnię brzuśca opracowano z dużą dbałością o rytm kompozycyjny: zastosowano plastyczne listwy zdobione ukośnymi odciskami, którym towarzyszy siedem rzędów linii falistej oraz linie dookolne w dolnej partii naczynia. Ornamentyka ta tworzy harmonijny, uporządkowany układ, łączący funkcję dekoracyjną z czytelną strukturą podziału powierzchni.

Charakter wykonania wskazuje na działalność miejscowego warsztatu garncarskiego – widoczne są cechy ręcznej obróbki oraz konsekwencja w prowadzeniu ornamentu, zdradzająca wprawę rzemieślnika, ale zarazem indywidualny styl. Układ zdobień oraz forma naczynia wpisują się w tradycję zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego, w którym ceramika zasobowa odgrywała istotną rolę w gospodarstwie domowym, a jej dekoracja mogła mieć również znaczenie symboliczne.

Na podstawie oryginału opracowano współczesną rekonstrukcję, zachowując proporcje oraz charakter ornamentu. Odtworzona forma pełni funkcję naczynia zasobowego – praktycznego elementu wyposażenia, wiernie oddającego estetykę i użytkowy charakter wyrobów z pierwszej połowy XII wieku.