Rekonstrukcja inspirowana autentycznym znaleziskiem archeologicznym z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalny fragment pochodzi z poziomu 16/17, datowanego na drugą połowę X wieku, ze stanowiska I (wykopy I–V), w obrębie wczesnośredniowiecznego grodziska w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki. Znalezisko związane jest z fazą poprzedzającą wykształcenie miejskiej sieci ulic i zwartej zabudowy.

Zabytek zachował się w postaci niewielkiego fragmentu górnej partii naczynia, obejmującego wylew oraz szyjkę. Krawędź wylewu zdobiona jest odciskami ukośnych kresek o wyraźnej, poprzecznej strukturze. Analogiczny motyw występuje bezpośrednio poniżej wylewu, tworząc spójną i rytmiczną kompozycję dekoracyjną charakterystyczną dla miejscowej tradycji garncarskiej. Forma i detal zdobienia nawiązują do ceramiki zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego.

Źródło: Barbara Lepówna 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny. Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Na podstawie zachowanego fragmentu odtworzono przybliżony kształt naczynia, zachowując proporcje oraz układ ornamentu. Współczesna rekonstrukcja została zinterpretowana jako mały garnek o funkcji użytkowej praktyczny, a jednocześnie wierny źródłom element wyposażenia odpowiadający realiom drugiej połowy X wieku.