Rekonstrukcja wczesnośredniowiecznego naczynia użytkowego, opracowana na podstawie autentycznego znaleziska archeologicznego z terenu dzisiejszego centrum Gdańsk. Oryginalny fragment pochodzi z poziomu osadniczego datowanego na X/XI wiek i został odkryty na stanowisku I (wykopy I–V), w obrębie wczesnośredniowiecznego grodziska, w rejonie współczesnych ulic Czopowej, Grodzkiej i Dylinki z obszaru funkcjonującego jeszcze przed wytyczeniem miejskiej siatki ulic.

Zachowany element obejmował górną partię naczynia: wylew oraz część brzuśca. Forma charakteryzuje się niewielkim, lekko wywiniętym wylewem i szerokim otworem, typowym dla głębokiej misy o przeznaczeniu użytkowym. Górną strefę zdobi ornament linii falistej, poniżej załomu brzuśca biegną poziome, obiegające naczynie linie ryte. Zestaw tych cech pozostaje w zgodzie z lokalną tradycją garncarską i nawiązuje do ceramiki zachodniosłowiańskiego kręgu kulturowego.

Źródło: Barbara Lepówna, 1968, Gdańsk wczesnośredniowieczny: Garncarstwo gdańskie w X–XIII wieku, Prace Komisji Archeologicznej w Gdańsku, t. 7, Gdańsk.

Prezentowana rekonstrukcja została wykonana w oparciu o dokumentację i analizę źródłową, wiernie oddając proporcje oraz charakter zdobienia oryginału. Naczynie sprawdzi się jako element wyposażenia obozowego, warsztatowego lub ekspozycyjnego, podkreślając autentyczny charakter wczesnośredniowiecznego kontekstu.